اعتراف می کنم که گاه گاه از مشکلات زندگی خسته میشوم وانسانیتم کم رنگ می شود.

 

اعتراف می کنم در مقابل آنچه آزارم می دهد به شدت تحلیل می روم.

 

ای خـــــــدا مگذار به سبب خستگی هایم کسی را آزار دهم .

 

مگذار آنچه را که حق می دانم به آن علت که آن را بد می دانند کتمان کنم

 

و ای کاش بازگشتم تنها و تنها به سوی تو باشد.

 

 

ما دو نفر بودیم

باد که آمد

یکی رفت و خاطره شد

یکی ماند تا خاطراتش را مرور کند