صاحب تفسیر مجمع البیان در ادامه تفسیری که از آیه صدم از سوره ی مبارکه یوسف علیه السلام ارائه می‌دهد به حدیثی اشاره می‌کند که در این حدیث علت سجده ی حضرت یعقوب علیه السلام و فرزندانش به یوسف علیه السلام از زبان مبارک امام‌هادی علیه السلام بیان شده است:

اما سجده یعقوب و فرزندانش، براى یوسف نبود بلکه سجده آنها از روى اطاعت خدا انجام شد و ضمناً احترامى هم براى یوسف کردند چنانچه (در داستان خلقت آدم علیه السلام) سجده فرشتگان براى آدم اطاعت پروردگار و احترام آدم علیه السلام بود، و از اینرو یعقوب و فرزندان او و یوسف همگى براى شکرانه این نعمتى که خدا بدانها عطا کرده بود و همگى را در کنار هم جمع کرده و گرد آورده بود سجده کردند، و شاهد این معنى آن بود که یوسف در دعاى خود گفت: «رَبِّ قَدْ آتَیْتَنِی مِنَ الْمُلْکِ …»

 

(سند حدیث و متن عربی در ادامه مطلب)

* در محرم سال ۲۲۰ هجرى که معتصم امام جواد (ع) را به بغداد فرا خواند، آن حضرت که به علم امامت مى‏ دانست دیگر به مدینه باز نخواهد گشت، فرزند ۸ ساله خود امام‌هادى را به عنوان جانشین خود در مدینه تعیین نمود و به یاران و شیعیان سفارش کرد، مسائل و مشکلات خود را نزد فرزندش امام‌هادى (ع) ببرند و از محضر او بهره جویند، وقتى در ۲۹ ذى قعده سال ۲۲۰ هجرى امام جواد (ع) به شهادت رسید، سران شیعه که قبلا جانشینى امام‌هادى را از امام جواد (ع) شنیده بودند، اجتماع کرده و امامت ایشان را قبول کردند و همگى به امامت آن حضرت تسلیم شدند (قصص الأنبیاء(قصص قرآن)، ص: ۸۳۴، فاطمه مشایخ، تهران: انتشارات فرحان، ۱۳۸۱).

** با پدرش شش سال و پنج ماه زیست و پس از پدر سى و سه سال و چند ماه زندگى کرد و در سامراء، منزل خودش دفن شد. ایشان نیز مانند پدر بزرگوارشان امام جواد علیه السلام مسموم شدند (زندگانى حضرت جواد و عسکریین علیهم السلام، ص: ۹۹، تهران:اسلامیه، دوم، ۱۳۶۴).

—————

و اما مناسبت این نوشته:

اهانت به اهل بیت علیهم السلام جریان کم سابقه ای در تاریخ نیست که ما با شنیدن مدل‌های مدرن آن تعجب کنیم. حیرانی انسان جایی بیشتر می‌شود که  تمسخر و اهانت‌های زشت از سوی مدعیان فرهنگ و ادب و انسانیت صادر می‌شود. این عمل آن‌ها به هر دلیل که باشد ایجاد فرصتی است بر علیه خودشان. اینان حتی ارزش توهین‌های ما را هم ندارند.به همین دلایل ما به تمجید و معرفی کسی می‌پردازیم که اینان سعی در کوچک کردنش می‌کنند.


متن عربی و سند حدیث ابتدای متن:

قال علی بن إبراهیم و حدثنی محمد بن عیسى بن عبید بن یقطین أن یحیى بن أکثم سأل موسى بن محمد بن علی بن موسى مسائل فعرضها على أبی الحسن علی بن محمد (ع) فکان إحداها أن قال أخبرنی أ سجد یعقوب و ولده لیوسف و هم أنبیاء فأجاب أبو الحسن ع أما سجود یعقوب و ولده فإنه لم یکن لیوسف و إنما کان ذلک منهم طاعة الله و تحیة لیوسف کما أن السجود من الملائکة لآدم کان منهم طاعة لله و تحیة لآدم فسجد یعقوب و ولده و یوسف معهم شکرا لله تعالى لاجتماع شملهم أ لم تر أنه یقول فی شکره فی ذلک الوقت «رَبِّ قَدْ آتَیْتَنِی مِنَ الْمُلْکِ» (مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج‏۵، ص: ۴۰۶)

منبع: http://www.mojee.bahereh.com/