برای آنچه از دست داده ام

هرگز حسرت نخواهم خورد . .

اما برای آنچه پیش خواهد آمد

همواره بیمناکم . .

شکستن های مداوم

دارد تجزیه ام می کند . .

نمی خواهم زانو بزنم . .

من هستم . .

 

پینوشت :

کاش می شد چون درخت ایستاده به همه چیز لبخند زد