وقتی تو نیستی
جای خالیات با هیچ بهانهای پر نمیشود…
نه انبوه خاطرهها،
نه تجسم خیالی چشمهایت،
و نه سیلاب روان بر گونههایی که نرمی دستان تو را میجویند.
حتی یک بهانه هم نیست
تا دلتنگیام را التیام بخشد…
+ نوشته شده در دهم مرداد ۱۳۸۹ ساعت 15:28 توسط فرهاد سلطانی
|