نظریه پردازی و پژوهش در حوزه علوم انسانی باید تقویت شود

                                                  

رییس دانشگاه شیراز با اشاره به دیدار اخیر روسای دانشگاه‌های كشور با مقام معظم رهبری و تاكید ایشان بر تهیه نقشه جامع علمی كشور، گفت: نقشه جامع علمی كشور وجوه متنوع و گسترده‌ایی پیدا می‌كند و كسانی كه می‌توانند با سیاستگذاریهای كلی در حوزه علم و پژوهش، آینده كشور را مورد مطالعه و بررسی قرار دهند از عهده تبیین این مهم بر می‌آیند.

                                           

دكتر صادقی افزود: نیروهایی كه در صف تولید علم و تربیت جوانان كشور بوده و از نزدیك درگیر مشكلات مختلف اجرایی، مسائل محتوایی و شكلی هستند نیز می‌توانند در تببین نقشه جامع علمی كشور نقش داشته باشند. وی افزود: در تدوین نقشه جامع علمی كشور باید ساز و كاری تعریف شود كه از طریق آن از تمام استعدادهای درگیر در حوزه تولید علم و تربیت دانشجو بهره گیری شود.

دكتر صادقی طراحی نقشه جامع علمی كشور را ضرورتی اجتناب ناپذیر عنوان كرد و گفت: متاسفانه مدتهاست كه از تهیه این نقشه عقب افتاده‌ایم. به گزارش ایسنا، وی با بیان اینكه جهت گیری فعالیت‌های آموزشی دانشگاه‌های كشور باید از قبل طراحی شود، اظهار كرد: دانشگاه‌ها باید بدانند كه در راستای رفع چه نیازها و ضرورت‌هایی برنامه‌های خود را سامان دهند. رییس دانشگاه شیراز با بیان اینكه سمت و سوی تولیدات علمی و پژوهشی انجام شده در دانشگاهها باید متناسب با مصالح ملی باشد خاطرنشان كرد: تهیه نقشه جامع علمی كشور در تحقق این اهداف اثر گذار است و این نقشه قطعا با یك چارچوب كلی بلندمدت، اهداف بلند مدت دانشگاهها را تعریف می‌كند. دكتر صادقی با اشاره به لزوم فعالیت دانشگاه‌ها بر اساس برنامه‌های 5 ساله از قبل تعیین شده، اظهار كرد: فعالیت دانشگاه‌ها و به طور كلی آموزش عالی، بر اساس این گونه برنامه‌های طراحی شده چند ساله سامان می‌یابد. دكتر صادقی در ادامه بزرگترین چالش پیش رو در حوزه علوم را مربوط به علوم انسانی دانست و اظهار كرد: فقدان برنامه ریزی‌های اصولی برای تقویت وجوه كاربردی علوم انسانی از مهمترین مشكلات این حوزه است .

رییس دانشگاه شیراز در خاتمه با بیان اینكه مطالعات عمیق و تحلیل محتوای محتوای آموزشی حوزه علوم انسانی به شدت احساس می‌شود،‌ عنوان كرد: نظریه پردازی و پژوهش در حوزه علوم انسانی باید تقویت شود.‌

 

منبع: korsi.ir

گزارش جامع از چیستی "پژوهشگاه حوزه و دانشگاه"

 

اجرای بیش از 150 طرح تحقیقاتی در علوم انسانی- اسلامی، انتشار بیش از 120 کتاب برگزاری سمینارهای تخصصی و نشست‌های علمی، همکاری علمی با برخی دانشگاه‌ها و مؤسسات پژوهشی کشور به منظور تدوین و چاپ مشترک آثار، انتشار مجلات تخصصی جستارهای تخصصی، تربیت اسلامی و حوزه و دانشگاه برخی از فعالیتهای پژوهشگاه حوزه و دانشگاه را شامل می شود.

     قائم مقام پژوهشگاه حوزه و دانشگاه با اعلام این خبر به مهر گفت: «اصول فقه کاربردی، اسلام و حقوق بین‌الملل خصوصی، مدیریت در اسلام، تربیت فرزند، نابرابری جنسی از دیدگاه اسلام و فمنیسم و در آمدی بر روان‌شناسی دین، عناوین برخی از این آثار را تشکیل می‌دهد.

حجت‌الاسلام  مسعود آذربایجانی در خصوص تاریخچه تشکیل پژوهشگاه حوزه و دانشگاه گفت: «این پژوهشگاه در سال 61 با نام اولیه "دفتر همکاری حوزه و دانشگاه" و به منظور اجرای طرح مقدماتی "بازسازی علوم انسانی" تأسیس شد».

 

       

وی با بیان اینکه جامعه مدرسین حوزه علمیه قم این طرح را در پی درخواست ستاد انقلاب فرهنگی وقت تهیه کرد، افزود: «هدف اصلی پژوهشگاه، پژوهش در علوم انسانی به منظور نظریه‌پردازی در جهت پی‌ریزی علوم انسانی بومی با تکیه بر اندیشه اسلامی است که حاصل این پژوهش‌ها نشر کتاب، مقاله، جزوه، متون درسی دانشگاهی و پاسخگویی به نیازهای فکری دستگاه‌های اجرایی کشور است».

قائم مقام پژوهشگاه حوزه و دانشگاه افزود: «در سال 1369 و در پی یک دوره فعالیت موفقیت‌آمیز، دفتر همکاری حوزه و دانشگاه به صورت رسمی به عنوان یکی از نهادهای زیر مجموعه سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت) در آمد و در سال 1377 با تصویب شورای گسترش آموزش عالی با نام پژوهشکده حوزه و دانشگاه به جمع مؤسسات زیر مجموعه وزارت علوم، تحقیقات و فناوری پیوست. این مرکز علمی پس از تولید آثار علمی فاخر در سال 1382 از پژوهشکده به مؤسسه پژوهشی ارتقاء یافت و در سال 1383 نیز به پژوهشگاه تبدیل شد».

حجت‌الاسلام آذربایجانی با اشاره به فعالیت 30 عضو هیأت علمی و بیش از 50 پژوهشگر در این پژوهشگاه گفت: «پژوهشکده اقتصاد، مدیریت و حقوق، پژوهشکده علوم اجتماعی، تربیتی و روانشناسی و پژوهشکده تاریخ، حکمت و قرآن پژوهشی زیر مجموعه‌های این پژوهشگاه را تشکیل می‌دهد».

وی خدمات‌رسانی پژوهشی به جوامع علمی را از وظایف پژوهشگاه حوزه و دانشگاه اعلام کرد و  گفت: «اجرای بیش از 150 طرح تحقیقاتی در علوم انسانی- اسلامی، برگزاری سمینارهای تخصصی و نشست‌های علمی، همکاری علمی با برخی دانشگاه‌ها و مؤسسات پژوهشی کشور به منظور تدوین و چاپ مشترک آثار، انتشار مجلات تخصصی جستارهای تخصصی، تربیت اسلامی و حوزه و دانشگاه در همین راستا انجام گرفته است».

چگونه بر روی رئیس خود تاثیر مثبت بگذاریم؟

داشتن شغلی مناسب و داشتن روابط کاری خوب، آرزوی هر فرد شاغلی است. اما گاهی به دست آوردن این شغل به اندازه راضی نگهداشتن رئیس مشکل نیست! در واقع ورود و باقی ماندن در یک سازمان، موسسه، کارخانه، شرکت و هر محیط کاری دیگری، علاوه بر اینکه به تواناییهای خاص و متناسب با آن نیاز دارد، بلکه نیازمند هوش، سیاست کاری صحیح و نشان دادن تواناییهای فردی است.

گاهی تصور می کنیم همین که کار خود را بدون مشکل انجام می دهیم کافی است، اما در دنیایی که تناسبی بین نیروی متخصص و کار مناسب وجود ندارد، رعایت نکات زیر میتواند در حفاظت از موقعیت شغلی بسیار مفید واقع شود:

 

1_ اهداف را بشناسید. خود را با اهداف و ارزشهای رئیس و سازمان خود تطبیق دهید و اولویتهای رئیس خود را اولویت خود بدانید.                  

     

2_ بدانید که چگونه ارزیابی خواهید شد. بدانید که دقیقاً کدام مهارتها، رفتارها و فضائل شما مورد قضاوت قرار گرفته و تشویق خواهد شد.

 

                  

 

3_ قابل اطمینان باشید. آنچه را که گفته اید، حتی بهتر از آن انجام دهید. کمتر قول بدهید و بیشتر عمل کنید.

 

4_ انرژی مثبت بدهید. شما نباید شخص معترض و نالان سازمان بوده و راهکارهای رئیس یا سازمان را زیر سوال ببرید. شما باید تشویق کننده و الهام بخش باشید، کسی که همه مایلند در کنار وی کار کنند.

 

                    

5_ کار خود را به موقع و به حرفه ای ترین روش ممکن انجام دهید. آن دسته از ایده های رئیس خود را که می توانند به او و بخش مرتبط با وی کمک کنند عملی ساخته، مسئول به کار گرفته شدن آنها باشید.

 

6_ اشتباه خود را بپذیرید. هنگام بروز اشتباه و توضیح دادن درباره آن، به جای پرداختن به آنچه غلط انجام داده اید، بر آنچه آموخته اید تمرکز کرده و مسئولیت خطای خود را بپذیرید.

 

7_ سازمان یافته عمل کنید. قبل از ترک محل کار خود، برای روز بعد برنامه ریزی کنید. وظایف خود را به نسبت فوریت و اهمیت دسته بندی کنید و با خود قرار بگذارید که حداقل دو مورد اول فهرست خود را حتماً انجام دهید.

 

8_ وقت شناس باشید. حضور به موقع و حتی زودتر بر سر کار و یا در جلسات، نشانه علاقه مندی، قابل اطمینان بودن و توانایی شما در اداره موثر فعالیتها است.

 

                             

 9_ کاردان باشید. برای پاسخ هر پرسش یا حل هر مشکلی سراغ رئیس نروید. ابتدا خوب به آن فکر کنید و اگر باید مشکلی را به رئیس گزارش دهید، چند راه حل هم برای آن پیشنهاد کنید.

 

10_ افقهای خود را گسترش دهید. از دوره های آموزشی سازمان استفاده کنید و برای شرکت در پروژه هایی که متفاوت از تجربیات و امور روزمره شماست، داوطلب شوید.

 

11_ مطلع باشید. با مطالعه مجلات و نشریات مربوط به حرفه خود و شرکت در جلسات، سمینارها و نمایشگاههای مربوطه، همواره از آخرین رویدادهای حرفه خود مطلع باشید.

 

12_ به روز باشید. در زمینه اطلاعات عمومی، حقوقی و پیشرفتهای زمینه کاری خود اطلاعات کسب کرده، مهارتهای خود را تقویت نموده و همواره در پی کسب مهارتهای تازه باشید.

 

13_ مودب باشید. احترام و صداقت خود را به رئیس خود نشان دهید و از او در مقابل دیگران نیز با احترام یاد کرده یا لااقل پشت سر او بدگویی نکنید.

 

   

14_ انعطاف پذیر باشید. تغییرات ناگزیر رخ خواهند داد و سازمانهای مختلف به افرادی نیاز دارند که بتوانند با شرایط تازه همراه شوند.

15_ به سلامت خود اهمیت دهید. هنگامی که ضعیف و ناتوان باشید، خلاقیت و کارایی شما نیز تحت تاثیر قرار گرفته و موقعیت شما را به خطر می اندازد.

 

16_ زندگی خصوصی خود را پشت در محل کار بگذارید. همکاران شما روانکاو نیستند و بیان مشکلات خصوصی نه تنها به شما کمکی نمیکند، بلکه موجب افت بازدهی خواهد شد، این کار اعتبارتان را خدشه دار ساخته و روابط کاریتان را از بین میبرد.

 

17_ بیش از وظایف مشروحه خود توانایی داشته باشید. وظایف کوچک اما متفاوتی بر عهده بگیرید، در مواقع ضروری ساعات بیشتری به کار بپردازید و هرگز نگویید: «این کار در حیطه وظایف من نیست».

 

18_ عضوی از گروه باشید. به رئیس و همکاران خود نشان دهید که قلباً خیرخواه آنان هستید و هر زمان که لازم باشد آماده همدلی و یاری هستنید.

 

   

 

19_ هر از گاهی استراحت کنید. زندگی متعادل و ذهنی شفاف میتواند انرژی و روشن بینی شما را افزایش دهد، پس زمانی را به استراحت بپردازید.

 

20_ ظاهر و رفتاری مثال زدنی داشته باشید. هرگز نگذارید کسی تصور کند که به اجبار کار میکنید. بلکه باید طوری رفتار کنید که گویی منتظر ترفیع و تشویق هستید.