سكوت ، حاضر جوابي غيرقابل تحمل است

نابينا كسي نيست كه نتواند ببيند ، يا نتواند بخواند و بنويسد،

 بلكه كسي است كه زيبايي را نشناسد

خداوند نماز را براي پاك شدن شما از كبر واجب كرد

روزی ، بیشتر از اجل در جستجوی بنده است

رازی که نهان خواهی ، با کس در میان منه

بهترین شما کسی است که گفتارش بر دانش بیفزاید

برنيامدن نياز ، گواراتر تا خواهش از ناكس

خرد بزرگترين خوشبختي است

حيات بر آنها كه به راز آن آگاهي ندارند بس گران  آيد.

عشق بالي است كه خداوند به انسان مي دهد براي پرواز به سوي او

صبح مادر حرفهاست و شب مادر اندیشه ها

غرور بزرگترین نعمتی است که خداوند به مردم ضعیف هدیه کرد

هر پيوندي يك آينه است و هويت تورا بازتاب مي دهد

عالمان به سبب زيادي جاهلان غريبند.

چون به نيازمندي افتي ،‌از بخيل چيزي مخواه

كسي كه از خود راضي گشت دشمنان او فراوان خواهند بود

فقط يك چيز است كه بايد از آن ترسيد و آن ترس است

جوانمردي آنست كه نيازمندان را نرنجاني

پيروزي 100 پدر دارد و شكست يتيم است

تا تواني چيزي از كسي مخواه كه تو را حقير شمارند

آنكه را كه خرد نيست ، ادب نيست

توقف در زندگي مرگ تدريجي است

تقوا سرآمد صفت هاي پسنديده است

دوست تو كسي است كه هرگاه كلمه حق از تو شنيد خشمناك نشود

تمامي شأن و عظمت انسان در فكر اوست

تفكر در آخرت ثمره حكمت و زندگي دل هاست

بيم با نا اميدي همراه است و شر با محرومي

تنها مردگانند كه مي توانند رازدارباشند

سينه شخص عاقل ، صندوق راز اوست

پرورش فكري و روحي بشر ، به كتاب مربوط مي شود

پيمان شكني مايه نفاق و نقار است

اگر مي خواهي براي خودت دشمن بسازي سعي كه تا چيزي را تغيير بدهي

از بخل و نفاق اجتناب كنيد كه از نكوهيده ترين اخلاقهاست

گناه نكردن از توبه كردن آسان تر است

فهميدن ، هميشه بهتر از آموختن است

تنهايي بهتر از همدم بد است

بي ادب،‌با هزار كس تنهاست

با استقامت به همه چيز مي توان رسيد

غيرممكن، براي كساني وجود دارد كه ناتوانند

هركه پيشاني مادر خود رو ببوسد از آتش جهنم مصون است

پيروزي و شكست هردو يك قيمت دارند

زندگي درياي متلاطمي است كه قطب نماي آن محبت است.

طماع چون به مرادش نروي ، با تو ستيزه كند

دانستن ، براي سهل انگار، بهانه اي باقي نمي گذارد

زندگي را هر طور نگاه كني زيباست

كاري را كه دوست نداري با تو بكنند با ديگران مكن

بر آنچه ازدست رفته است ، اندوه مدار

دل خود را به موعظه و اندرز زنده كن و به زهد و پارسايي بميران

به خود باليدن ،‌آفت حسب و نسب است